Marzeń człowieka od zawsze było opanowanie trudnej sztuki jaką jest wzniesienie się do nieba i szybowanie tak jak to robią ptaki. Wystarczy przypomnieć sobie słynny mit o Ikarze, który otrzymuje sztuczne skrzydła od swojego ojca. Wielki humanista Leonardo da Vinci stworzył wiele rysunków, które przedstawiały maszyny do latania jednak nie miały one odzwierciedlenia w realizacji.
Kiedy ludzie zrozumieli dokładnie na czym polega lot maszyny, która niewątpliwie cięższa jest od powietrza nastało pytanie jak w praktyce zastosować wszelkie istniejące reguły i zasady aby powstała siła nośna. W przypadku lotów balonowych sprawa jest o tyle prosta, że konstruktorzy tych statków byli zdania praktycznie wyłącznie na działanie prądów powietrza, które płynęły we właściwym kierunku bądź też wręcz przeciwnie. Natomiast chcąc latać samolotem trzeba było znaleźć odpowiedni sposób na nadania tej maszynie odpowiedniej prędkości tak aby na skrzydłach znajdowały się pożądane siły. Wszystko musiało być niemal idealnie dopracowane aby nie zaskoczyły człowieka żadne niemiłe okoliczności. Pierwszy silnik zastosowany przez braci Wright był zaprojektowany tak, że jego waga była niewielka. Napędzał on śmigła znajdujące się z przodu samolotu. Wytworzony przez te śmigła ruch powietrza do tyłu na zasadzie równości akcji i reakcji spowodował powstanie siły napędzającej samolot. Co prawda maszyna w ciągu dwunastu sekund przeleciała zaledwie trzydzieści sześć metrów jednak było to już wielkie osiągnięcie.